จังหวัดยโสธรจากพงศาวดารเมืองยโสธรได้บันทึกไว้ว่า เมื่อราว ๆ ปี พ.ศ. ๒๓๔๐ พระเจ้าวรวงศา (พระวอ) เสนาบดีเก่าเมืองเวียงจันทน์กับสมัครพรรคพวกเดินทางอพยพจะไปอาศัยอยู่กับเจ้านครจำปาศักดิ์ เมื่อเดินทางถึงดงผีสิงเห็นเป็นทำเลดี จึงได้ตั้งหลักฐานและสร้างเมืองที่นี่เรียกว่า บ้านสิงห์ท่า หรือ เมืองสิงห์ท่า ต่อมาใน พ.ศ. ๒๓๕๗ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ยกฐานะบ้านสิงห์ท่าแห่งนี้ขึ้นเป็น เมืองยโสธรขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ มีเจ้าเมืองดำรงบรรดาศักดิ์เป็นพระสุนทรราชวงศา ในปี พ.ศ. ๒๕๑๕ ได้ยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดยโสธร ตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ ๗๐ ลงวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๕ โดยแยกออกจากจังหวัดอุบลราชธานี ตั้งแต่วันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๑๕
จังหวัดยโสธรมีเนื้อที่ ประมาณ ๔,๑๖๑ ตารางกิโลเมตร เป็นจังหวัดที่มีขนาดเล็กที่สุดในเขตอีสานตอนล่าง
แบ่งการปกครองออกเป็น ๙ อำเภอ คือ
อำเภอเมืองยโสธร
อำเภอคำเขื่อนแก้ว
อำเภอมหาชนะชัย
อำเภอป่าติ้ว
อำเภอเลิงนกทา
อำเภอกุดชุม
อำเภอค้อวัง
อำเภอทรายมูล
อำเภอไทยเจริญ
อาณาเขต
ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดร้อยเอ็ด และจังหวัดนครพนม
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดอุบลราชธานี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดร้อยเอ็ด
ระยะทางจากตัวเมืองไปอำเภอต่างๆ
ทรายมูล ๑๘ กิโลเมตร
คำเขื่อนแก้ว ๒๓ กิโลเมตร
ป่าติ้ว ๒๘ กิโลเมตร
กุดชุม ๓๗ กิโลเมตร
มหาชนะชัย ๔๑ กิโลเมตร
ไทยเจริญ ๕๐ กิโลเมตร
เลิงนกทา ๖๙ กิโลเมตร
ค้อวัง ๗๐ กิโลเมตร

รถยนต์ ใช้ทางหลวงหมายเลข ๑ (ถนนพหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรีเลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข ๒ (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมาไปทางอำเภอพิมาย ผ่านอำเภอหนองสองห้อง และอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น แล้วจึงแยกเข้าทางหลวงหมายเลข ๒๓ ผ่านอำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดร้อยเอ็ด อำเภอธวัชบุรี อำเภอเสลภูมิ และเข้าจังหวัดยโสธร รวมระยะทางประมาณ ๕๓๑ กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง ๗ ชั่วโมง
รถโดยสารประจำทาง จากกรุงเทพฯ มีรถโดยสารธรรมดาและรถโดยสารปรับอากาศ สายกรุงเทพฯ-ยโสธร ทุกวัน รายละเอียดสอบถามได้ที่ สถานีเดินรถสายตะวันออกเฉียงเหนือ ถนนกำแพงเพชร ๒ โทร. ๐ ๒๙๓๖ ๒๘๕๒ ๖๖
สำหรับผู้โดยสารที่เดินทางโดยรถไฟหรือเครื่องบิน ให้ลงที่จังหวัดอุบลราชธานี แล้วต่อรถ-ยนต์มาที่ยโสธรอีก ๙๙ กิโลเมตร